Of het nu om ‘folkpop met een scheutje rock’ gaat of om ‘een rockplaat gecombineerd met folkelementen’, één ding staat vast, het eigenzinnige Sois Belle floreert met diepgaande teksten die getuigen van voortreffelijke narratieve kracht! Gebracht in harmonieuze samenzang, ondersteund door knappe gitaren en dikke vleugen accordeon vormen deze rechttoe rechtaan popsongs van Pieter Boussemaere (zang/gitaar), Karl Debaille (zang/accordeon) en Pieter Roers (zang/sax/fluit) (incl. gastzangeres Mariken Boussemaere) een broeierig geheel dat moeilijk valt te weerstaan.
Niet voor niets wist Sois Belle in het verleden al eens een plaats te veroveren op de Nekkanacht, gevolgd door een goed onthaald debuut en een reeks aanstekelijke optredens. ‘Delirium’ is nu het volgende hoofdstuk in dit liederlijk epos. Voor allen die houden van poppy-folkrock-chansons, dompel u onder, kortom: Delirium!
“Op deze splinternieuwe cd staan luisterliedjes en echte meezingers, overgoten met een folksausje en stevig gekruid met pop- en rockinvloeden.”(Mieke Evenepoel, Goe Vollek, juni 2008)
“Delirium is zwanger van sfeer zowel tekstueel als muzikaal.” (Kris Verhoeven, De Bond, 16 mei 2008)
“Een van de uitschieters is zeker "Geld, seks en macht" dat qua sfeer enorm aanleunt bij wat de Neville Brothers in hun betere momenten weten te neer te zetten.” (Dirk Fryns, Stage, juni 2008)
“Het Radio 1-publiek zal ongetwijfeld houden van nummers als Ondergaan en Heio. Dat laatste (oude) lied was blijkbaar aan een opfrissing toe en ook dat karweitje hebben de kerels van Sois Belle keurig opgeknapt.” (Mieke Evenepoel, Goe Vollek, juni 2008)
“Sommige muzikanten gaan eigenzinnig hun weg; ver van commerciële tv of gestroomlijnde openbare radio. Gelukkig maar.” (Kris Verhoeven, De Bond, 16 mei 2008)
“Sois Belle a incontestablement des choses à dire! Et Delirium n'est rien d'autre que le titre du dernier morceau” (Marc Baudouin, Le Canard Folk, juni 2008)
Bij eerste beluistering ligt ie al meteen lekker in het gehoor, de nieuwe plaat van Sois Belle. Tekst en muziek op Delirium zijn voor het merendeel van zanger / gitarist Pieter Boussemaere, die samen met accordeonist / zanger Karl Debaillie de spil vormt van de vijfkoppige groep. De derde vocalist is Pieter Roets, die ook sax en fluit hanteert. Het album klinkt poppy, maar wel met een flinke scheut folk, niet in de laatste plaats door toedoen van de accordeon van Debaillie. Het zijn vooral de teksten die me in verschillende liedjes boeien, een voorbeeld uit Geld' Seks & Macht: Praat vrijuit, maar hou het stil / Droom luid, maar val niet in slaap / Je trapt jezelf in de gouden val, / Waar de blinde ziet / Wat jij nooit zien zal. En dan is er nog het actuele Drijfzand (dat nog met een rustige accordeon begint, maar vervolgens in het gitaarwerk aan het eind jaren '80-werk van van de Ierse band U2 doet denken): En ik zie de tranen van een man / Die schreeuwt om de liefde / Van zijn machtig land. Boussemaere is duidelijk een betrokken schrijver, zowel persoonlijk als maatschappelijk. De band wordt gecompleteerd door Jan van Hulle op bas en Mathieu Verfaille op drums.
Producer Ward Snauwaert heeft goed werk gedaan, evenals mixer Frits Sundermann, Delirium klinkt fijn uitgebalanceerd. Snauwaert staat in de hoes (achter de cd-tray) ook als gastmuzikant aangeduid, maar wordt ondertussen als vast bandlid beschouwd, hij voegt akoestische en elektrische gitaar, lapsteel, programming en synths toe aan het geluid. Een andere gast is Mariken Boussemaere, bij velen natuurlijk bekend als zangeres van Kadril. Met name in Ondergaan vind ik haar stem heerlijk ontspannen, eerst in de achtergrond van het refrein, samen met de prettige zang van broer Pieter, daarna even op de voorgrond in het tweede couplet. Daarop volgt een fijne saxsolo, waardoorheen de accordeon gevlochten wordt. In dit lied is verder nog een heel subtiele Wurlitzer te horen van nog een gast: Sigert De Jean. In het half-Frans-, half-Nederlandstalige Marseille is de stem van Mariken jammer genoeg niet zo 'aanwezig'. Ook muzikaal gezien vind ik dit nummer wat minder geslaagd, het blijft bij mij niet echt hangen. Een laatste gast, Piet Meersschaut is hier en daar op piano, Hammond of Rhodes te horen.
Dan zijn er nog wat traditionele stukken opgenomen, die een nieuw, lekker fris muzikaal jasje van Karl Debaillie kregen aangemeten. Morgenrood klinkt tango-achtig, Heio heeft een paar Scandinavische rockelementen en Trois Jolis Mineurs is een algeheel vrolijk, aanstekelijk stuk geworden. Met afsluiter Delirium (op muziek van Tim Degraeve) word ik zachtjes in slaap gewiegd met percussie en melodische gitaar en accordeon. Met name in de samenzang doet dit lied nogal aan Clouseau denken. Er wordt overigens veel meer samen gezongen, maar het is vooral hier dat ik aan de veel bekendere landgenoten van Sois Belle moet denken.
Delirium is over het geheel genomen een gevarieerde plaat, soms is het wat poppy, af en toe rockt het lekker stevig, maar het folky gevoel is nergens ver weg. Er wordt goed gespeeld door de jongens van Sois Belle en de mooie teksten blijven wat mij betreft een sterk punt. Dat maakt Delirium een vrolijke zomerplaat met inhoud.
Mirjam Adriaans, waardering 8+
folkforum.nl
Sommige muzikanten gaan eigenzinnig hun weg; ver van commerciële tv of gestroomlijnde openbare radio. En als ze dat dan ook nog doen in mijn en uw mooie taal; en kiezen voor een genre dat zich situeert tussen chanson, folk en rock, dan moet je bij Sois Belle zijn. In 2002 speelden ze zich net na Yevgueni een podiumplaats op de Nekkawedstrijd. Na dien volgende een zeer goed onthaalde eerste cd, een pak beklijvende live optredens, een groepswissel met een nieuwe bassist en drummer en vandaag opnieuw een cd. "Delirium" werd een rockplaat gecombineerd met folkelementen, afgewisseld met intieme luisterliedjes. Voeg daarbij nog de mooie zangharmonieën en diepgaande teksten en je kan alvast op het puntje van je stoel gaan zitten. Zoals in "Halfweg", waar een man wil vertrekken van het dorp waar hij opgroeide, weg van die beklemmende sfeer. Halfweg, beseft hij dat hij terug wil gaan. "Delirium" is zwanger van sfeer zowel tekstueel als muzikaal. In de mooie samenzang met gastzangeres Mariken Boussemaere (Kadril), of in de elektrisch gedreven "Mano Negra" ambiance van "zoek" - gelardeerd met klankfragmenten van een of andere toespraak. De elektrische gitaar kraakt en jammert; de saxofoon treurt; … en plots is er de troost van de musette met de accordeonklanken van Karl Debaillie. Verder is er plaats voor een Frans-Nederlands duet (opnieuw met Mariken Boussemaere) en een spannende versie van de traditional "Heio". Sommige muzikanten gaan eigenzinnig hun weg; ver van commerciële tv of gestroomlijnde openbare radio. Gelukkig maar.
Sois Belle/"Delirium"/WILD BOAR MUSIC
Kris Verhoeven
Voici le deuxième cd de ce groupe flamand qui se décrit comme folkpop. C'est avant tout de la chanson, sur des textes et musiques généralement écrits par Pieter Boussemaere (chant, guitare acoustique). Deux chansons en français, trois textes traditionnels ("Heio', "Morgenrood" et "Trois jolis mineurs"), le tout pour parler d'amour, de guerre, de la vie qui passe, de la peine, de la quête d'un monde sans soucis ... Les ambiances musicales sont originales et très réussies, avec Karl Debaillie (chant, accordéon), Pieter Roets (chant, sax, flûte), Ward Snauwaert (guitare électrique), Jan Van Hulle (basse), Mathieu Verfaillie (batterie) et quelques invités. Sois Belle a incontestablement des choses à dire! Et Delirium n'est rien d'autre que le titre du dernier morceau
Marc Baudouin http://users.skynet.be/canard.folk